Hoofdstuk 12 ﹝15﹞ : Niet zeggen dat het goed of fout is, is moeilijk.

 (Hoofdstuk 12﹝15﹞) Een kort gesprek over De Schrift van tweeënveertig hoofdstukken van Boeddha

Co-vertalers in de tijd van de oostelijke Han-dynastie, China (25 - 200 na Christus): Kasyapa Matanga en Zhu Falan (die de genoemde Schrift uit het Sanskriet in het Chinees vertaalden).

Vertaler in de moderne tijd (A.D.2018: Tao Qing Hsu (die de genoemde Schrift uit het Chinees in het Engels vertaalde)

Leraar en schrijver voor het verklaren van de genoemde Schrift: Tao Qing Hsu

Hoofdstuk 12 ﹝15﹞ : Niet zeggen dat het goed of fout is, is moeilijk.

 

Niet zeggen dat het goed of fout is, is moeilijk. Het is de vijftiende moeilijkheid van de twintig moeilijkheden die Boeddha Shakyamuni in dit hoofdstuk noemt.

 

Iemands goed of fout zeggen is over het algemeen aanwezig in ons leven en onze samenleving. Of het goed of fout is, is sterk gebaseerd op ons persoonlijke subjectieve bewustzijn en op onze voorkeuren en antipathieën, wat in feite ons vooroordeel is. Sinds de oudheid is het zeggen van iemands goed of fout een soort methode van emotionele en informatie-uitwisseling van elkaar. Zelfs vandaag heeft het nog steeds zo'n functie. Volgens recent onderzoek is het ook goed voor de menselijke gezondheid. Dergelijk goed of fout is een trend naar de roddels.

 

Meestal, wanneer we aan het chatten zijn en zeggen dat iemand goed of fout is, hebben we geen enkele negatieve gedachte om de persoon kwaad te doen. Als dergelijke woorden echter opzettelijk aan de persoon of iemand worden doorgegeven en de relatie van elkaar proberen te bederven, wordt het schadelijk, vooral op de werkplek of in een groep.

 

In de groep van boeddhistische monniken of non, om te voorkomen dat er schadelijkheid optreedt door iemands goed of fout te zeggen, is er een regel van stilte en geen woorden op een bepaald moment op een dag. Ze gebruiken zo'n regel om het gedrag en het hart te reguleren en te disciplineren.

 

Op een werkplek is het echter nauwelijks moeilijk voor ons om schade te vermijden die optreedt doordat anderen zeggen dat iemand goed of fout is, vooral wanneer wij het belangrijkste aangevallen doelwit zijn. Bovendien komt een dergelijke situatie ook vaak voor in de politiek in het democratische land. Meestal is het niet het debat voor het beleid. Het gaat echter meer om het opzettelijk aanvallen van de kandidaat of de gekozen persoon.

 

Dus het goed of fout vindt plaats door een soort van oorzaken en omstandigheden, en met een bepaald doel. Dergelijke schade is opgetreden als hetzelfde. Er is een Chinees gezegde: "Degenen die komen om iemands goed of fout te zeggen, zijn de personen van goed of kwaad zelf." Het betekent dat die personen slechte personen zijn die proberen iets te bederven en dat zou schadelijk zijn.

 

We weten dat het kwaad van wat er is gedaan, terug zou komen op de boosdoener. We zouden moeten weigeren zo'n slecht persoon te zijn. Als wij helaas het belangrijkste aangevallen doelwit zijn, weten we dat alles wordt veroorzaakt door het combineren van oorzaken en omstandigheden. De essentie is leegte. Alle oorzaken en omstandigheden zouden op een dag verdwenen zijn. Als ons hart zo groot en wijd is als de lucht, hoe kan het dan dat iemand ons schade toebrengt?

 

In hoofdstuk 8 zei de Boeddha: "De wrede persoon schaadt de deugdzame persoon, zoals speeksel naar de lucht spugen, het speeksel bereikt de lucht niet, maar valt op zichzelf; om het stof in tegenwind te verspreiden, bereikt het stof niet de andere plaats, maar wordt het tot zichzelf teruggebracht. De deugd wordt niet vernietigd. De ramp ruïneert jezelf absoluut.”

 

Dat wil zeggen, anderen schade toebrengen is een ramp, en zo'n ramp zou de persoon ruïneren die het kwaad heeft gedaan.

 

Ten tweede zijn veel dingen de verandering van het fenomeen, die niet het feit van de situatie zijn, en die ons gemakkelijk kunnen verblinden en bedriegen. Weet je, het begrijpen en onderscheiden van goed of fout is nog beperkt en het is gemakkelijk om ons te laten verstrikken in de oorzaken en omstandigheden. De beste manier is om van elk goed of fout, elke oorzaak of omstandigheid af te komen. Alleen als we zo'n manier hadden, konden we echt alle grenzen opheffen en zo de waarheid kennen en begrijpen.

 

Ten derde, de grote Dao (pad) van Boeddha is stilte. Zeggen dat het goed of fout is, helpt ons niet om het grote pad van Boeddha te beoefenen en te gaan.

 

Als we de bovengenoemde betekenis begrijpen, zouden we niet geïnteresseerd zijn in het zeggen van iemands goed of fout.

 

Engels: Chapter 12 ﹝15﹞ : Not saying its right or wrong is difficult.